In artikel 1 en artikel 2 van deze reeks gaat het gaat het hier over Will. Will heeft relatieproblemen. Will’s verhaal (met toestemming en met gebruik van gevigneerde namen) illustreert hoezeer oude pijn in onze volwassen relaties nog steeds aanwezig is. Het vervolg en tevens slot van dit verhaal:

Het ontwikkelen van een sterke verbindingen met wat je voelt – en het kunnen beheersen en op de juiste wijze uiten van die gevoelens – zijn essentieel om de uitdagingen van het leven aan te gaan. Alleen op deze manier kun je fijne en gezonde relaties ontwikkelen. De meeste mensen willen belangrijke doelen in hun leven bereiken, maar velen slagen er niet in omdat ze niet hebben geleerd hoe ze hun gevoelens kunnen identificeren, het ongemak van negatieve emoties kunnen tolereren en vasthouden aan een plan om een ​​belangrijk doel te bereiken.

Leren hoe je je gevoelens kunt herkennen

Gezonde mensen weten wat ze voelen en wat ze eraan kunnen doen. Voor Will was dit lastig. Zo lang had hij alles wat hij voelde genegeerd en diep weggeborgen. In de therapie leerde Will geleidelijk aan zijn emoties en diepere gevoelens te herkennen en daar woorden aan te geven. Hij leerde ongemakkelijke gevoelens te verdragen om vervolgens actie te ondernemen op het gevoel.

Maar hoe leer je dit? Je gevoelens leren herkennen en beheersen zal enige tijd in beslag nemen, maar het is elke minuut waard. Dit zijn de vijf belangrijkste stappen in het proces:

1. Plan wat rustige tijd om bij jezelf te zijn.

2. Richt je aandacht naar binnen en focus je op één gebeurtenis in je dag waarop je een emotionele reactie had en maak aantekeningen over wat je voelde en dacht. Denk aan de kerngevoelens – voel je je verdrietig, boos, bang, opgewonden, gefrustreerd of liefde / vreugde?

3. Blijf lang genoeg bij je gevoelens om duidelijk te worden wat je denkt en voelt. Merk ook op wat je lijf voor signalen geeft. Wat vertellen de sensaties in je lijf je? Brok in je keel? Bonkend hart? Suizende oren?

4. Houd een dagboek bij waarin je schrijft over wat er in je opkomt, zodat je dieper in kunt gaan op je emoties. Uiteindelijk voel je de verbinding met binnen en komt er ruimte om opties te verkennen.

5. Als je je verward voelt, blijf dan bij het proces totdat je ergens komt. Een dagboek bijhouden is een geweldige manier om in contact te komen met je gevoelens, en ik zal hieronder een voorbeeld van Will’s journaling delen. Dit zal je in staat stellen om zijn interne strijd te begrijpen en te zien hoe schrijven je kan helpen om in contact te komen met je gevoelens. In dit gedeelte worstelt Will al vroeg in zijn therapie vooral met zijn gevoelens jegens Anne (de inhoud is veranderd in verband met vertrouwelijkheid):

Citaat uit Will’s dagboek

Waar denk ik aan? Meestal ben ik verbonden met negatieve gedachten over Anne. Ze is zo’n controlefreak en het enige waar ze om geeft, is het huis in perfecte staat houden. Ze maakt liever de keuken schoon dan dat ze tijd met mij doorbrengt. Ik ben haar beu en ik voel me rot dat ik verder wil gaan. Ik ben eigenlijk heel boos op haar en ik zou haar willen laten boeten voor hoe ze mij behandelt. En hoe ga ik haar dit allemaal vertellen?

Ook lijkt mijn leven saai en zo’n routine. Het is dag na dag hetzelfde oude ding. De enige heldere ster in mijn leven is Chris. Ik voel me vastzitten en ik ken deze plek maar al te goed. Ik voel me stagneren, samengedrukt en alsof mijn energie vastzit in roomkaas. Dus wat zijn mijn opties? Mijn therapeut zegt: ‘kennis van opties is macht’. Dus wat zijn mijn opties?


Het is mogelijk om Anne de waarheid vertellen over mijn gevoelens.

Doorgaan zoals ik ben geweest, mijn gevoelens opvullend.

Verder kan ik gewoon verhuizen en een nieuwe plek vinden om te wonen.

Relatietherapie voorstellen voor ons tweeën.

Een affaire beginnen is een optie.

Met mijn therapeut over deze gevoelens praten.

Het is moeilijk om Anne de waarheid te vertellen dat ik me eenzaam, gekwetst en depressief voel. Ze zal me waarschijnlijk vertellen dat ik een therapeut nodig heb, alsof er iets mis is met mij. Ik heb al het gevoel dat er iets mis is met mij – soms voel ik me zo’n mislukking. Ik denk dat het het beste is om met mijn therapeut te praten. Ja, dat lijkt de beste keuze, dus ik vertrouw dit gevoel.


Anne en Will namen zelden de tijd om elkaar te horen en zaten vast in een cyclus van aanvallen en verdedigen. Er was weinig wederzijds begrip, dus geen van beiden kon een manier bedenken om uit de cyclus te stappen en terug te keren naar veiligheid en gezondheid in hun relatie. Hun verschillen leidden eerder tot destructie dan tot de fijne relatie waar Will en Anne heimelijk naar verlangden.

Met de blik op de toekomst

Uit zijn schrijven herkenden zowel Will als ikzelf dat hij zich boos en opstandig voelde, maar onder die gevoelslaag voelde hij zich verdrietig en alleen. Hij realiseerde zich dat hij zich echt gekwetst voelde als Anne niet met hem wilde vrijen. Ik kon ook vaststellen dat Will worstelde met zijn sombere gevoelens en soms agitatie. We stelden een wekelijks oefenplan op en hij kon beter vooruit. Hij ging hardlopen en surfen, en hij voelde zich al snel verkwikt en beter in staat om met stress om te gaan.

Met zijn toewijding om meer in contact te zijn met zijn gedachten en gevoelens, was Will in staat om in contact te komen met zijn gevoelens. Hij begon effectiever te communiceren en zo geleidelijk de pijn uit zijn jeugd te verwerken. Hij uitte woede over hoe zijn vader hem behandelde, maar merkte dat er onder dat gevoel een diep verdriet was.

Will besloot even later dat hij de therapie samen met Anne wilde volbrengen. Anne ging akkoord en in hun derde sessie samen, lukte het Will al om zijn ware gedachten en gevoelens te delen. Zijn echtgenote was volkomen aanwezig bij wat Will met haar deelde en het zorgde op haar beurt voor meer openheid richting Will. Anne nam Will mee in hoe ze zich gekwetst had gevoeld door zijn sarcasme. Het had haar het gevoel gegeven dat zij er niet toe deed. Uiteindelijk konden ze naar elkaar uitspreken dat veel van hun gedrag bedoeld was geweest om de ander te kwetsen.

Onder het mom; ‘als jij mij kwetst, kwets ik jou’ hadden ze elkaar verloren in de machtsstrijd die daaruit was ontstaan. Langzaam werd duidelijk dat de woede die Anne had gevoeld, uiting vond in poetswoede en controle. Naarmate Will en Anne meer van hun gekwetstheden begonnen te delen – en ze in luisterende aanwezigheid bleven – ontstond er een lijnte van verbinding. Het gehele scala van hechtingsangsten en emoties werd doorgewerkt en konden kwetsuren worden uitgewerkt. De veiligheid kwam terug in hun relatie en – hoewel het nog zeker een jaar duurde, voelde ze uiteindelijk de liefde en intimiteit weer die ze voelde toen ze JA hadden gezegd tegen elkaar.

Chris is nu zestien en Will en Anne hebben door de jaren heen samen zo ongelooflijk veel geleerd. Het zal hen een levenlang ten dienste zijn.